© Delphine Gilson

Bassist Félix Zurstrassen heeft een tiental jaar als sideman meegespeeld in tal van projecten (Urbex, LG Jazz Collective, Fabrizio Cassol Conference of the Birds en Typh Barrow, onder andere), en heeft nu, met ‘Nova’ een eerste album onder zijn eigen naam uitgebracht. Samen met Nelson Veras, Antoine Pierre en Ben van Gelder tekent hij voor muziek waarin oprechtheid en menselijkheid voorop staan.

Félix Zurstrassen is dol op melodieën die naarmate de tijd verstrijkt evolueren en rimpelingen gaan vertonen. Hij is zoals de boom die meegroeit met de seizoenen. Met Nova, zijn nieuwe project, beschikt de man met de elektrische bas over een vruchtbare voedingsbodem die elk van de muzikanten die hem begeleiden het best van zichzelf kan laten geven. Hij heeft zich omringd met de Frans-Braziliaanse gitarist Nelson Verras, die hij genoeg ruimte laat om zijn eigen, bijzondere spel te ontwikkelen, en met saxofonist Ben van Gelder, die de composities nog meer leven moet inblazen. Uiteraard kan hij ook rekenen op de altijd inventieve en rijkelijke percussie van Antoine Pierre. De muziek van Félix Zurstrassen is zowel in de aarde als in de sterren verankerd, en geeft blijk van verschillende invloeden, die gaan van Steve Coleman tot Brad Mehldau. Hij vermengt het cerebrale met het gevoelsmatige, de kracht met de zachtheid, de roots met het onnoemelijke, als het ware. Félix bevindt zich op het kruispunt van de complexe jazz (net zoals dat kan worden gezegd van een kostbare wijn), de meer contemplatieve muziek (zoals een bodem in rust die uit zichzelf regenereert) en de lichtere, frissere en meer fonkelende jazz (zoals een briesje). Een concert van Félix Zurstrassen bijwonen is als een landschap overschouwen dat verandert in het ritme van de wind, de zon en de wolken. In het ritme van het leven, kortom.