© Luiza Rauleac

Ziezo, de tijd staat stil. Las maar even een pauze in, ga niet overhaast te werk. Beeld u in dat u languit in het gras ligt te kijken hoe een microkosmos langzaam in beweging komt. Mario Ganau, de Sardische pianist, en Mathieu Robert, de Belgische saxofonist, nemen u mee op een bewegingloze, intimistische en minimalistische reis. Een reis tussen stiltes en melodieën waarin nog tijd is voor onsamenhangend geklets. Er heerst een perfect evenwicht. De muziek van het duo is al net zo delicaat als een sluier die wordt meegevoerd door het briesje. De piano kan het klotsen van het water oproepen, terwijl de saxofoon lijkt te fladderen als een vlinder. U schippert heen en weer tussen de lyriek en de wereld van de dromen. En u voelt u op uw gemak. Voelt u die rilling over uw rug lopen, die rilling die u kippenvel bezorgt en die u haast meesleurt in een weemakende melancholie? Proeft u die kamerjazz die zachtjes aan het wiegen is? U houdt de ogen half gesloten, om de broze nuances van deze begeesterde en begeesterende muziek beter te kunnen horen. Alles is beweging, alles is verplaatsing in alle lichtheid. De enige wens die u nog hebt, is dat deze reis nog even mag blijven duren.